Bu şehire gelmeden önceki halimi düşünüyordum...
Üniversite yıllarımı arkadaşlarımı koskoca İstanbul'da geçirdiğim kıymetini bilmediğim zamanları. O yıllar hiç geçmez sanmıştım, ailemle dostlarımla hep öyle küçük koşuşturmacada yaşarız gibi gelirdi o zamanlar. Geleceği de düşünürdüm bir yerden bu yılları çok başka hayal ederdim. Şimdi bu herkesten her şeyden uzaktaki evin camından bakıyorum yıllardan 2022 aylardan Nisan... Bu şehre geleli yaklaşık sekiz ay oldu yakında yaz tatili başlayacak ve birkaç ayda olsa İstanbul'a döneceğim. Birkaç ay orada olacak olsam da hiçbir şey eskisi gibi olmayacak biliyorum çünkü ben artık eskisi gibi değilim içimdeki huzur beni terk edeli çok zaman oldu.
Camdan bakıyorum bu şehir bildiğim tanıdığım yerlere çok uzak, kaldığım evse bu şehre dahi çok uzak. Buradaki insanlara nedendir bilmem bir türlü alışamadım yeterince samimiyet kuramadım belki buraya ait hissetmediğimdendir. İstemediğin bir yerde kalmaktan daha zor bir şey varsa yalnız başına orada olmaktır. Lisedeyken kullandığımız bir uygulama vardı o zamanlar çok heyecanlı gelirdi görmediğimiz bilmediğimiz insanlarla konuşmak. Bu yaştan sonra elime telefon alıp bu uygulamayı kurcalayacağım aklıma gelmezdi ama öyle bunalıyordum ki bu evde bu şehirde.
Profilini gördüm öylesine takılmak için açtığı çok belliydi. Etiketleri dikkatimi çekti Doğu'dan birçok şehir etiketlemişti. Profilde yazan cümle de 'Arabasına sevdalı bir mühendis'ti. Fotoğraflarına baktım, hoş çocuktu doğrusu bir şeyler yazasım geldi. Şimdi yıllar sonra bilgisayar başında neden karşıma çıktığını sorgularken ne yazdığımı hatırlamaya çalışıyorum. Sanırım etiketlerde neden bunların yazdığını sormuştum o da bana aslen Mardinli olduğunu söylemişti. Dört yıl sürecek sevda o karşılaşma ile başlamıştı. Birkaç mesajdan öteye gitmedi diye hatırlıyorum.
O günlerde araba bozulmuştu. Bu kar kış şehirde bütün kış karların altından çıkarmaya çabaladığım araba bahar gelince bir de bozulayım demişti. Okuldan birilerinden yardım alarak arabayı tamir ettirdim. Bu şehirden bu yalnızlıktan kaç yıl sonra kurtulacağımı hesapladığım bir günde beni aramak istediğini söyledi. Uygulamadan aramıştı, Nisan olmasına rağmen o şehirde hava çok soğuktu üstümde pembe sweat vardı aylar sonra geldiğinde de aynısını giyecektim bu hisle. Gece geç saatte aramıştı sabah okula gidecektim yorgundum. O zamanlar Marmaris'te çalışıyordu aşırı yoğundu. Yıllar sonra öğrendiğim şeylere nasıl yetiştiğini de bugün bile anlamış değilim.
Böyle sevmeler, etkilenmeler falan dizilerde, kitaplarda olur diyordum ama o gün sesini duyunca içim ısınmıştı. O kadar uzak o kadar olmayacak bir ihtimaldi ki kim olduğunu nerede olduğunu, numarasını dahi bilmediğim bir ses telefonun ucundaydı. O zaman spa işi yapıyordu hamamda sıkıntı olduğunu su bastığını anlatmıştı. Ben de arabanın bozulduğundan bahsetmiştim. Araba bilgim onu etkilemişti, onun da sesi beni çok etkilemişti.
ŞİMDİ AYNI ŞEHİRDE OLMAMIZA RAĞMEN AYNI GÖKYÜZÜNÜN ALTINDA ONA ULAŞAMIYORKEN DÜŞÜNÜYORUM BUGÜNKÜ HALİMİ GÖRSEM O TELEFONU AÇARMIYDIM. EVET AÇARDIM. İLK GÜNDEN CANIMIN YANACAĞINI BİLİYORDUM AMA YİNE DE ONU YAŞAMAK İSTEDİM.